تغییرات نرم چگونه است ؟

تغییرات نرم چگونه است ؟

تغییرات نرم چگونه است ؟

وقتی تصمیم می گیریم ریتم همیشگی را برهم بزنیم باید با تغییرات نرم را شروع کنیم.

باید هوشیار باشیم که خودمان را درگیر حجمه زیادی از تغییرات نکنیم!

تغییر گامی بسیار بسیار بزرگ است و قرار نیست یک شبه همه چیز را تغییر بدهیم.

کاش می شد ولی برای مغز پذیرش تغییر خیلی ستخه و ممکنه مدتی حتی از سر جوگیری فعالیت را شروع کنیم.

برای همین پیشنهاد می کنیم که از تغییرات نرم شروع کنیم.

آهسته و پیوسته تغییرات نرم را شروع کنیم اما تغییرات تداوم داشته باشد.

تغییر باید ضرورتی به همراه داشته باشد و ما باید احساس نیازی برای شروع داشته باشیم.

حس ضرورت باعث ایجاد انگیزه برای ما می شود.

شروع تغییر

برای شروع تغییر بهتر است که از قسمتهای کوچک و از تغییرات کوچک شروع کنیم.

نکته ای را در نظر داشته باشیم که بعد از اتمام هر کاری به سراغ کار بعدی برویم و شروع کنیم.

در زمینه تغییر به دنبال کیفیت باشیم نه کمیت !

اگر یک کار را درست و کامل انجام دهیم بهتر از انجام دادن چندین کار همزمان ولی بی کیفیت یا تمام نشده است.

اگر تا به حال تغییری را شروع نکرده اید، پیشنهاد می کنم از تغییرات کوچکی در روزمره زندگی خود شروع کنید.

مثلاً در روزمره زندگی عادت به برنامه ریزی نداشته ایم و هر کاری که بوده یا پیش آمده همینجوری انجام می دادیم.

خیلی کارها را یادمان رفته و یا زمان انجام کار گذشته و تازه متوجه از دست رفتن زمان و انجام نشدن کار شده ایم.

وقتی ما برنامه ای برای انجام کارها نداریم و در واقع لیستی از کارهایی که باید انجام بدهیم نداریم.

با مشکل فراموش کردن انجام کارها روبرو می شویم.

فقط نوشتن یک برنامه روزانه نسبت به هر آنچه باید انجام شود و مکتوب کردن یک برنامه کافی است تا ما نیمی از مسیر را رفته باشیم.

تغییرات نرم

مکتوب کردن و تخمین زدن

ما فکر می کنیم و می نویسیم و چیزی که می نویسیم و جلوی چشمانمان قرار می دهیم.

وقتی نوشته خودمان را می بینیم یک حس تعهدی برای ما ایجاد می کند.

حتی اگر بازه زمانی خاصی جهت انجام دادن کارها مشخص نکرده باشیم بازم برای شروع خیلی خوب است.

زمانی که لیستی از  کارهای فردا تهیه می کنیم یک برنامه ای از کارهای فردا برای ما بوجود می آید.

به دقت لیست را نگاه می کنیم و از کارهای مهم الویت بندی می کنیم.

تخمین می زنیم که فردا برای انجام هر کدام از کارها نیاز به چقدر زمان داریم و تخمینها را جلوی کار مربوطه می نویسیم.

با توجه به بدست آوردن زمان انجام کارها برنامه ریزی زمانی می کنیم.

اگر باعث استرس و ترسیدن مغز و چشم ما می شود بهتره فعلا ساعتی برای انجام دادن کارها مشخص نکنیم.

همینکه بدانیم تعداد کارهایی که نوشته ایم از نظر زمان فرصت انجامشان را داریم برای شروع کافیست.

تا مسیر عصبی برنامه ریزی و فعالیت روزانه شکل بگیرد.

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *